Page content

article content

Elektrisch rijden in een Renault Zoë

Elektrisch rijden is voor mij een fantastische uitdaging, of beter gezegd: het is fantastisch én het is een uitdaging. Al van jongs af aan is duurzaamheid mijn passie en als adviseur bij Dé CO2 Adviseurs wilde ik dan ook zo snel mogelijk een elektrische auto rijden. Gelukkig waren Nick en Thijs het hiermee eens en stond binnen de kortste keren een Renault Zoë Q90 op de stoep te glanzen. De afgelopen vijf-en-een-halve maand rij ik nu in dit prachtige voertuig. Om een inzicht te geven in mijn ervaringen, heb ik even een overzicht gemaakt van de positieve en wat mindere kanten van het rijden in deze auto.

Fantastisch, maar die range…

Hij rijdt heerlijk, trekt snel op, doet (ook op de snelweg, tot de maximale snelheid in Nederland, daarna houdt het wel op) niet onder voor dieselslurpers en het enige wat ik hoor is de radio en af en toe wat wind. Die vervelende jongetjes die met hun opgevoerde sportauto’s bij een stoplicht staan te drukken, trekken mijn “Zoefie”, de liefkozende bijnaam die ik mijn Zoë heb gegeven, en ik er makkelijk uit. Al slaat dit wel een flinke deuk in mijn range, dus na die ene keer laat ik het wel uit mijn hoofd. De eerste tijd leek alles rozengeur en maneschijn, maar na iets meer dan vijf maanden met mijn nieuwe liefde moet ik toch eerlijk toegeven dat ook deze relatie z’n uitdagingen heeft. De praktische range in de winter blijkt 230 km met ‘normaal’ rijden, dus gewoon 130 km/u waar het mag, zonder hard op te trekken bij stoplichten. Dit is eigenlijk nét te weinig om het hele land door te crossen: ik heb inmiddels al een aantal keer vloekend bij een FastNed gestaan omdat ik de afstand toch niet helemaal goed had ingeschat.

Al doende leert men

Dus nu zorg ik altijd dat ik van tevoren de routeplanner check om te zien hoeveel kilometers echt is en heb ik goede strategieën om mijn accu langer mee te laten gaan (als je ooit een metallic blauwe Zoë met 94 km/u achter een vrachtwagen ziet rijden, zwaai dan even). Verder zorg ik dat er altijd een flesje water in de auto ligt en dat mijn laptop zo goed mogelijk is opgeladen, zodat ik gewoon door kan werken. En ik leer elke dag over hoe prachtig Nederland eigenlijk is en over de locatie van kleine dorpjes in ons land. Waar ik op de basisschool niet altijd goed oplette bij topografie, werk ik met mijn elektrische auto nog dagelijks aan mijn algemene kennis 😉

En als het écht te ver is, en een laad- en werkstop niet in de planning past, kan ik gelukkig af en toe “valsspelen” door een dieselauto lenen van collega’s of familie. Zolang ik deze mogelijkheid achter de hand heb, toeren mijn Zoefie en ik vrolijk verder en ben ik blij met mijn keuze voor een elektrische auto.

Comment Section

0 reacties op “Elektrisch rijden in een Renault Zoë

Plaats een reactie


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Christine Everaars
Christine Everaars is een realistische dromer die overal kansen ziet. Al van jongs af aan is ze bezig met duurzaamheid en het motiveren van haar omgeving om groen te leven. Mensen bijeen brengen is een echte passie, om samen te werken naar een groene en vreedzame toekomst. De andere hobby’s van sport en reizen zijn regelmatig ingezet om duurzaamheid op alle vlakken verder te promoten. Door hard werken, goed luisteren en een grote ambitie, probeert ze haar klanten net zo enthousiast te maken als ze zelf is. Laten we op die manier de wereld een stukje beter te maken.